Kościół filialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa



Kościół drewniany przeniesiony z Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa z ulicy  Kunickiego w Lublinie. Został wzniesiony w latach 1933-1934 wg projektu architekta Tadeusza Witkowskiego przez majstra Jana Pożaka. Do budowy wykorzystano podkłady kolejowe. W 1985 r. został przeniesiony do Pilaszkowic, gdzie pełni rolę kościoła filialnego. Kościół drewniany, konstrukcji sumikowo – łątkowej. Prezbiterium nie wyodrębnione z nawy, zamknięte trójbocznie z dwoma ukośnie ustawionymi zakrystiami, krytymi dachami namiotowymi z kopułkami. Wieża konstrukcji słupowej od frontu, o ścianach zwężających się ku górze. Nadbudowana częściowo nad nawą z kruchtą w przyziemiu i poprzedzona gankiem z trójkątnym szczytem wspartym na sześciu kolumnach. Zwieńczona blaszanym hełmem baniastym z latarnią. Wejścia do wieży i zakrystii poprzedzone gankami. Dach jednokalenicowy, kryty blachą z ośmioboczną wieżyczką na sygnaturkę, zwieńczoną hełmem baniastym z latarnią. Wnętrze wyłożone boazerią. Stropy płaskie. Chór muzyczny nadbudowany nad nawą z parapetem o prostej linii. Wyposażenie głównie z lat 1936 – 44, ołtarze boczne z 2003 r. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Pana Jezusa przeniesiony wraz z kościołem. Na wieży umieszczony został 230-kilogramowy dzwon "Józef" ufundowany z racji 25-lecia Pontyfikatu Papieża Jana Pawła II. Kościół wpisany do rejestru zabytków.

Komentarze
* Ten email nie zostanie opublikowany na stronie.